Mommy monday, mika's komst

22-11-2010 geregistreerd partnerschap

2012 huwelijksreis

Mika zijn komst was meer dan gewenst. Matty en ik wisten al heel vroeg in ons leven dat we samen een gezinnetje wilden vormen. Toen ik stopte met de anticonceptie pil bleek dat mijn menstruatie niet was wat het hoorde te zijn. ‘ Normaal’  hebben vrouwen een menstruatie cyclus van rond de 28 dagen. Mijn menstruatie cyclus duurde 35/50 dagen! Toendertijd hadden we geen kinderwens maar lieten de boel wel onderzoeken door iemand die graag naar dotten kijkt ;-) Ik bleek PCOS te hebben, polycysteus ovarium syndroom.  Wat voor mij kort gezegd in hield dat mijn eicellen zich ontwikkelden, veel en groot maar niet op tijd sprongen waardoor mijn cyclus in de war werd geschopt en leidde tot enorm lange cyclussen. Sommige vrouwen hebben veel meer kenmerken van PCOS zoals; overbeharing, overgewicht, schildklier problemen, diabetes en helaas nog meer ongemakken. Bij mij gelukkig alleen die te dikke eieren met spring vrees. Helaas heb je mooie, slanke, spring grage eieren nodig om zwanger te worden.. Om mijn eitjes te sparen ( er rijpten er per cyclus veel meer dan dat er nodig waren) moest ik weer aan de pil.

Toen de tijd daar was dat wij graag een kindje zouden willen ontvangen stopten we met de pil. Mijn cyclus was weer verre van normaal en we gingen in overleg met de gyn. We zouden het tot na ons trouwen aankijken en dan beginnen met vruchtbaarheids behandelingen. Na onze huwelijksreis was mijn cyclus weer enorm lang en waren we op het punt aangekomen dat we de menstruatie op te laten wekken om zo de medische molen te beginnen. Ik deed nog 1 laatste zwangerschapstest (de laatste van de 5067 testen die er vooraf aan gegaan zijn) en dan zou ik de gyn bellen voor een afspraak en de medicatie. De test bleek positief! Wauw!!!! 2 streepjes! Daar stond ik dan in mijn eentje met een positieve zwangerschapstest!

Man lief gebeld op zijn werk en die kon alleen maar o o o o oke.. zeggen haha. O ja en bij thuis komst; dan moet het wel een korte stoere naam worden want anders ziet de tattoo er niet uit ;-)

Na nog 487 testen want ja je moet het wel zeker zeker zeker zeker weten na maanden van teleurstellingen begon het kwartje te vallen. Ik weet nog dat ik naar mijn werk fietste en dacht, ik moet nu extra voorzichtig zijn want ik ben niet meer alleen.  Ik heb nu een kindje, ik ben nu een moeder!

Bijna elke week maakten we een foto van de baby, ik schreef netjes in mijn zwangerschaps dagboek, hield alles bij. Trots belde ik moeders voor moeders op om mijn urine op te vangen voor vrouwen die medicijnen nodig hebben om zwanger te worden.

De spanning om de eerste echo. Met 6 weken al omdat we niet wisten hoever we zwanger waren. Met 10 weken nog een echo en toen gingen we het aan iedereen vertellen. Wat was iedereen blij en verrast! Aan mijn vader gaven we een romertje met daarop; opa’s trots. Het kwartje lande iets minder snel hier maar super trots. Aan mijn schoonouders gaven we een box met een slab, speen etc erin. Schoon moeders moest er bijna van huilen!

De maanden gingen redelijk goed voorbij, geen misselijkheid, geen grote dingen. Wel was ik het heel erg moe. Slapen deed ik een gat in de dag! En ik bleek een cyste te hebben in mijn eierstok de grootte van een braadworst. Deze draaide weleens om zijn stokje wat een erg fijne sensatie gaf… En mijn hoofd kan niet goed zwanger zijn. Sommige vrouwen vinden het het allermooiste, fijnste, wat er is nou ik vind het niet het walhalla. Mijn hoofd kan niet omgaan met al die horrormonen.

Het getrappel in mijn buik, het hartje horen, die mooie bolle buik, geweldig!

Alle meningen… niet zo geweldig! Ik heb eens letterlijk binnen 2 min gehoord; jeejtje wat heb jij een mooie grote buik! Waar ik me omdraaide en ik hoorde dat mijn buik veeeeeeeel kleiner was dan de gemiddelde buik…. Tsja.. ieder heeft zo zijn eigen kijk op groot en klein.. gelukkig?!

Na 38.4 weken vond Mika het tijd worden om naar buiten te komen. Op mijn verjaardag braken spontaan om 23.46 mijn vliezen (op dat tijdstip werd ik 24 jaar eerder op de aarde gezet) waar meneer om 3.50 in het ziekenhuis ter wereld kwam. Een mooie, korte bevalling. Thuis mat de verloskundige 7 cm ontsluiting waarop we direct vertrokken (ze kwam, ze mat en we vertrokken). Man lief vond het fijner om in het ziekenhuis ons kindje te verwelkomen. Het maakte mij niet uit waar ik zou bevallen al was het midden in een weiland., als het maar zou komen.

Mijn water brak en we kwamen in een weeën storm te recht. Te vergelijken met een ruige zee, golf na golf na golf overvalt je zonder adem pauze. Staand kon ik mijn weeën het beste opvangen. Ik had verwacht nooit op mijn rug te bevallen maar zittend op de baarkruk was verschrikkelijk, op handen en knieën was niet fijn, staand hield ik niet meer voor dus kroop lekker in bed en gaf me over aan de persdrang die ik achteraf niet echt gigantisch sterk voelde. Ik wist dat de baby eruit moest, theoretisch gezien wist ik dat je hem eruit moest poepen maar de echte oerdrang.. niet echt. Na een tijdje persen kwam daar zijn hoofd en floepte zijn gladde lijf mee en kon ik mijn, MIJN kindje uit mijn schoot pakken en bij me neer leggen. Meneer kreeg gelijk een mutsje op en er werd gevraagd of ik mijn kindje mooi vond, weet ik het, hij heeft een muts op en ligt met zijn hoofd van me af hahaha.

Mijn ‘ onderkantje’ had gelukkig weinig schade. Ik denk door perineum massage en oefeningen met de epi no. Ik had 2 hechtingen en niet naar achteren maar van voor. Ja dames daar kan je ook uitscheuren, wist ik veel!

Mika was een voorbeeld baby dus we mochten na 2 uur vriendelijk vertrekken voor de volgende ouders to be.

Tot hier mijn moeder word verhaal. De rest laten we voor nu even achterwege. Kraamtranen die maanden bleven, bloedingen die bleven, borstvoeding wat niet liep en nog veel meer moois komen een andere keer, in een andere context, wellicht ook wel niet ;-)

Motivation for Monday...

Vorige week begon ik zo ontzettend hoopvol. Ik zou lekker gaan mediteren, dagelijks. Ik heb wel geteld 0 keer namaste gehoord en heb net zo vaak met mijn benen gekruisd 100% chill zitten zijn...
Leuk dus zo'n project... (aka ik voel me de lozer van de week ;) ).

Ik baal er van dat ik nog niet de rust op discipline heb kunnen vinden om ook daadwerkelijk die 15 minuten voor mezelf te pakken. Maar als ik terug kijk op deze week zijn er wel een aantal dingen veranderd. Zo lijkt het rustiger in mijn hoofd. Ik probeer oprecht wat meer in het hier en nu te leven en dingen daar te laten waar ze horen. Dat heeft het bewuster naar de binnenkant in ieder geval wel opgeleverd!

Ook hebben we van de week een bezoekje aan zee gebracht. Ik ben een echt landmens, maar de zee heeft voor mij altijd iets bijzonders gehad. Ik heb geen idee wat het precies is maar ik kom er altijd een soort fris van terug. Lekker even doorwaaien, hoofd leeg, en tegelijkertijd weer vol met nieuwe frisse ideeën. (het feit dat dochterlief half scheveningenstrand naar binnen heeft staan scheppen laten we maar even achterwege, het was echt ontspannend :) ).

Voor de komende week heb ik 2 momenten ingepland. Geen idee of dat ook daadwerkelijk gaat lukken maar we gaan met frisse moed (dat hoofd is tenslotte weer helemaal fris doorgewaaid) beginnen. En voor een ieder die dit leest, ik kan je aanraden dat even naar het strand gaan wonderen doet :). Dus lukt het jou ook niet om gewoon even een moment voor jezelf te nemen ga naar het strand of het bos (dit kan je nl prima combineren met je kindjes :) ).

Namaste

Zindelijke zaterdag voor luierkindjes

 Dochterlief is 15 maanden. Niet echt de gemiddelde leeftijd om aan zindelijkheidstraining te beginnen. Punt 1, vanaf nu noemen we het geen zindelijkheidstraining meer (ze is geen dressuurpaardje wat ik klaarstoom voor een grote wedstrijd) punt 2, is er eigenlijk wel een gemiddelde leeftijd?


Er bestaat BZC (iets waar we achter kwamen toen Amanda een boek uit de bieb mee naar huis nam waar dit in werd beschreven, ipv een "gewoon" zindelijkheidsboek). BZC staat voor Baby Zindelijkheids Communicatie. Een theorie die er van uit gaat dat babys zindelijk geboren worden. En als je maar goed op de signalen let kan je kindje vanaf dag 1 op het toilet. Iets wat ik niet heb uitgeprobeerd maar wat wel gelijk mijn interesse had. Want is dat zo? Als ik mensen die BZC toepassen mag geloven dan kan ik volmondig JA zeggen. Ik heb zelf echter geen ervaring hier mee dus het antwoord zal ergens in het midden liggen.

Dan zijn er nog wat theorieën, algemeen gangbare, die aangeven dat kindjes tussen de 2 en 3.5 "rijp" zijn. Dan kan de blaas het lang genoeg vol houden, dan kunnen de hersenen het goed aangeven. Tsja... Ik vind dat bijzonder aangezien de gemiddelde leeftijd waarop kindjes zindelijk worden steeds hoger wordt.
Werkten onze hersenen zo'n 30 jaar geleden dan anders? Hadden we een blaas met meer inhoud? Of werden we vroeger dan zo gedrild?

Ik weet het niet. Ik heb echt geen idee ik kan alleen maar vertellen hoe wij het doen.

Dochterlief heeft een bijzondere voorliefde voor het toilet.
Ik moet deze zin eigenlijk anders beginnen. Ik neem dochterlief al sinds zij een aantal weken oud is mee naar het toilet. Als ze sliep in een draagdoek ging ik niet met een volle blaas zitten wachten tot ze wakker werd. En ik ging haar ook niet wakker maken dus ging ze mee. Toen dochterlief mobiel werd kroop ze mij overal achterna, zo ook naar het toilet.
Over het algemeen is mijn toilet een verlengde van haar speelgoed kast. Er liggen vaak autotjes, stukken duplo en wat boekjes (Ik heb gonnie en gijsje, raad eens hoeveel ik van je hou en elk ander boek wat die week favoriet is al zo'n 100 keer gelezen op dat kleine kamertje ;) ). Naast deze fantastische extra speelkamer is dochterlief ook erg gefascineerd van wat er allemaal gebeurd als je op de wc zit. Zo worden de wc rollen met enige regelmaat tot op het laatste blaadje afgerold, worden lege wc rollen uit het prullenbakje gevist en hoort doortrekken er echt bij. Het is voor haar dus eigenlijk de normaalste zaak van de wereld. En in feite is dat natuurlijk ook gewoon zo. Iedereen gaat naar de wc, ja ja zelfs de koningin ;). En zolang wij het als de normaalste zaak van de wereld beschouwen zal dit ook zo blijven. Noem het beestje bij de naam en er is niks raars aan!

Nou weet ik van dochterlief dat ze 's ochtends vroeg als ze net wakker is een grote plas doet (lees enorme, Atlantische oceaan achtige hoeveelheid).
Met al bovenstaande informatie in mijn achterhoofd leek het mij interessant om te kijken wat er zou gebeuren als ik haar op het toilet zou zetten.
(voor alle mama's die dit ook interessant lijkt, koop eerst een wc bril verkleiner, dat gebungel met een kind boven de wc pot is echt ontzettend niet praktisch!).

En zowaar sinds zo'n week of 3 doet dochterlief met regelmaat haar ochtendplas op het toilet. De eerste week was ik soms te laat (of te lui... ) maar op dit moment is het zelfs zo dat ze 's ochtends bij het ontwaken wijst naar de deur waarop ik vraag wil je naar de wc. Ze klimt uit bed en loopt naar de wc. Allereerst worden dan alle prinsessen op haar bril aangewezen en benoemd (ik ben samen met dochterlief een wc bril verkleiner gaan kopen, ze kon kiezen uit roze, roze of roze, waarbij de keuze viel op het roze exemplaar met prinsessen) waarna het grote plassen kan beginnen. Ondertussen word de wc rol afgerold en na afloop word er op de knop gedrukt.

Ik heb geen idee wat dit ons verder gaat brengen. Ik heb niet de illusie dat ze over een maand zindelijk is maar ik vindt het uiterst interessant om haar interesse te zien groeien.

Suzan.

Review Rose and Rebellion

Finn is een kindje wat graag bij je is, dag en nacht. En om hem te troosten als mama er niet is, of om te vervoeren als broer in de wagen zit gingen wij op zoek naar een drager voor papa. Papa had als ‘eis’ simpel en stoer. We hebben eerst een fijne mucibi in huis gehad. Droeg fijn, comfortabel, vakjes, baby insert aanwezig en heel betaalbaar! Wij hebben hem op de draagdoekenmarkt voor 30 euro gekocht.  En weer verkocht want ons oog, mijn mans oog was gevallen op het schedeltjes patroon van de rose and rebellion. En ja hoor na een tijdje stond er 1 op draagdoekenmarkt en hebben wij hem kunnen kopen. 

 

ook als kinderstoel te gebruiken

Draagdoekenmarkt is een fb pagina, een soort marktplaats, waarop dragers/doeken kunnen verkocht en gekocht worden. Het zijn gebruikte dragers/doeken die gewoon voor bijna de nieuwprijs worden verkocht omdat dragers/doeken hun waarde niet verliezen. Waarom een gebruikte drager/doek kopen? Het voordeel van doeken is dat de doek al ingedragen is. Het is een stuk soepeler. Ook worden doeken/dragers vaak met een gelimiteerde oplage uitgebracht. Je grijpt bij nieuwe uitgaves dus vaak ernaast. De draagdoekenmarkt is dan en mooi medium om jouw drager/doek wellicht op de kop te tikken. Je hebt ook de tweedehands draagdoekenmarkt, exclusieve draagdoekenmarkt (doeken vanaf 200 euro dacht ik) en vast nog veel meer.

De rose and rebellion kwam dus bij ons wonen ( als je nieuw bent in draagland klikt dit vast bizar in de oren, net als fluffy mail, draagland en draagobject ;-)). Het patroon vond manlief al gelijk geweldig. En met de geleende tula baby insert van Suzan kon Finn er gelijk in. Wat een fijne drager vond manlief. En Finn had een rustig plekje waar hij heerlijk kon slapen.

De rose and rebellion draagzak is een zo genoemde soft structured carrier, ssc, een ergonomische draagzak. Zoals je in de review van de Tula toddler kon lezen waar deze aan moet voldoen qua houding van je kindje.

De rose and rebellion heeft gevulde schouderbanden die je kan stellen op jouw maat en comfort. In vergelijking met de mucibi heeft hij dikkere banden maar in vergelijking met de tula dunnere en iets smallere.

De schouderbanden hebben clipjes waarmee je banden dus kan los maken en kruiswaards kan dragen.

Hij is heerlijk licht en makkelijk op te rollen/vouwen.

De rose and rebellion heeft uiteraard ook een slaapkapje. Deze zit aan de draagzak vast en kan je naar binnen vouwen als je deze niet wilt gebruiken. Het is wel lastiger te voor schijn te toveren als je hem nodig hebt. Voordeel van dat het kapje vast zit aan de drager is dat je hem niet kwijtraakt ;-).

De patronen van de draagzakken van rose and rebellion zijn echt wel stoer. Vintage soms ook wel te noemen en als je daar van houdt is dat hele

maal super!

Uiteraard kan je buik en rugdragen met de Rose and rebellion.

De baby is vanaf maat 62 tot maat 86 te gebruiken, ligt ook aan de lengte van je baby’s benen. De tula baby insert past in deze draagzak. Daarna heb je een toddler en een kleuter/pre school vervolg draagzak! Super dus. De prijzen liggen iets lager dan bij Tula draagzakken.

Wat ik ook super vet vind is dat je ook een eigen drager kan laten ontwerpen/maken. Ik heb maar niet nagevraagd hoe duur dit was, om mijn portemonnee te sparen hahaha.

Nadelen van de draagzak vind ik zelf, manlief ervaart dit niet zo;

-       De banden die je na het spannen overhoud hangen er bij. Ik ben niet heel breed dus heb aardig wat band over.

-       Doordat de buikband smaller is en minder dik krult tie vaak op waardoor je een minder mooi zitje krijgt. De bolle houding van de rug word hierdoor verminderd.

-       Er is geen handig vakje voor alle dingen die je graag wilt krijtraken ;-)

Deze foto doe ik hier speciaal bij omdat het goed laat zien dat Finn hier niet in een juiste houding zit. Dit komt doordat a de buikband niet strak genoeg zit en ik vind dat de rose and rebellion draagband dit dus snel doet.

De rose and rebeliion is een aanrader. Denk er wel aan dat je je kindje dus ‘ goed’ in de drager krijgt. M houding en bolle rug. Ik vind de draagzak simpel en fijn. De Tula heeft wel eerder mijn voorkeur door de stevigere buikband (makkelijker een fijn en goed zitje voor je kind), de gedetailleerde afwerking en alle kleine accessoires als vakje op buikband, verstelbare banden bij de rugpand, banden die je kunt oprollen.

Daddy donderdag. slapen en dragen

Slaap kindje slaap, daddy doet alvast een oogje dicht.

Bij het oer, natuurlijk ouderschap past ook het samen slapen en het dragen van je kindje. Jullie vrouwen zijn hier uiteraard ook fan van.

Maar goed die tafel lakens van honderden euros. Ooit gedacht dat je die in huis zou hebben?

M; Nee! Haha we doen ze wel aan een touwtje! (red; Matty had vroeger zo’n wegloop lijn ;-) )

O; Draagzak wel, geen doeken. Zak vind ik ook mannelijker. ( red; Olaf is zelf ook gedragen als kind in een draagzak)

We zijn met zijn alleen op vakantie gegaan, alle tafellakens gingen ook mee.(zie de foto onderaan deze blog, die leide tot vele hilariteit en een nieuw woord in het mannelijk vocabulaire: stashpic ;) )

O; Beetje kansloos aangezien je ze niet allemaal in 1 keer kan dragen. Maar het is wel leuk dat je ze mee nam, jouw trots, en uiteindelijk heb je ze wel allemaal gebruikt. 

M; tsja of je ze nou wel of niet mee neemt, allebei prima!

Omdat Bobbi en Finn bij hun papa en mama in bed slapen (Mika slaapt op zichzelf omdat meneer dit fijner vind) ben je bijna 24/7 bij elkaar, nooit op jezelf, geen nacht alleen. Hoe is dat voor jullie?

M; Ik slaap heel makkelijk ( red; lees hier; ik slaap overal, OVERAL, dus ook achter de computer, aan tafel, op de bank na 3 sec OVERAL) en ik slaap overal doorheen. Het is ook wel makkelijk dat samen slapen want huilen is honger en je knuffelt gezellig in een treintje.

O; Ik heb er weinig last van. Soms voelt het wel omdat ik kan slapen dat ik niet moe mag zijn omdat ik geen voeding hoef te geven ‘s nachts.  Maar ik vind het ook super gezellig. Dat blije ei ’s ochtends.

Wat vinden jullie de voordelen van samen slapen?

M; Je hoeft niet naar je kindje toe, je bed uit als hij wil drinken.

O; Je draait je om, tiet erin en gaan. Je hebt geen kinderkamer nodig. 

Wat vinden jullie de voordelen van je kindje dragen?

O; Je bespaard iig geen geld gezien je de wagen wel koopt en je dus doeken ook koopt. Maar als je de wagen niet mee neemt heb je heel veel ruimte in de auto! TOP!

M; Je kunt veel draagdoeken aanschaffen en met 2 is dragen handig. 1 op je buik en 1 in de wagen/aan de hand.

Krijg je weleens positieve vrouwelijke aandacht als je alleen op stap bent met je uk? Of nare ervaringen?

O; Tsja je word overal wel meer bekeken maar goed niet alleen door bloedmooie vrouwen. Als je afwijkt dan word je bekeken. 

M; We zijn geen bezienswaardigheid. betalen pannenkoek.

O; Ja dan zouden we nu miljonair zijn!

Tot volgende week! Dan ondervragen we de mannen over borstvoeding ;).

Review Tula Toddler

Na de echte baby tijd kun je je kindje nog prima dragen in de een ‘vervolg’ draagzak of uiteraard een draagdoek.
 

Een aantal voordelen zijn;

-       de band tussen jou en je kindje. Hoe heerlijk is het om jouw kleintje, die steeds groter word, nog steeds heerlijk bij je te dragen.

-       Je kindje krijgt meer en meer prikkels binnen, hoe fijn dat hij bij jou zijn rust kan vinden en kan aarden.

-       Op de lijf vast gebonden heb je vaak meer interactie met je kindje dan als het van je af zit in een buggy of wagen.

-       Wil je lekker in het bos, de strand wandelen of gewoon een stuk door de wijk, dan komt de draagzak goed van pas. Zie je jezelf al over het zachte zand of door het bos hobbelen? Ik raad het je iig niet aan! Lopend naar de speeltuin 10 min van huis en na het leuke spelen hup in de draagzak en uit rusten met de kleine beentjes.

-       Wat dacht je van reizen met het openbaar vervoer. Ooit met de wagen in de trein gegaan? Een draagzak zoveel makkelijker. Kind erin en eenmaal in de trein lekker eruit en als je op je bestemming bent, kind er weer in en gaan! Geen gedoe met een kinderwagen in en uit de trein, de ruimte die je inneemt, de roltrap, een los lopend kindje waar je achteraan kan vliegen. ( Mijn man had zo’n tuigje.. Is een draagzak toch wat vriendelijker voor het oog;-) ).

-       Braderieën, markten, evenementen, 10 min  voor het slapen gaan, tijdens het koken en strijken. Do i need to say more?

Zoals Suzan al beschreef komt er na de tula baby de tula toddler en wij hebben een toddler rondlopen dus kwam deze draagzak goed van pas! Ik ben er eigenlijk per ongeluk op gestuit. Iemand wilde met mij een ruil doen en bood deze draagzak aan. Ik moet eerlijk zijn, ik was niet weg van draagzakken maar hij draagt heerlijk en hij ziet er prachtig uit. Wat ik ook erg fijn vind is dat je je kindje erin zet, bij ons een heel beweegelijke toddler, en dat je hem met 2 klikken vast hebt en dan heel makkelijk en veilig kan stellen. Ook willen toddlers er nog weleens in en uit en in en uit en in en uit. Dat vind ik persoonlijk makkelijker met een draagzak dan met een doek.

De toddler is te gebruikten vanaf maat 92/98. Ligt ook aan de lengte van de beentjes van je kindje. Waar je op moet letten is dat je kindje nog in een goede m houding in de draagzak kan zitten en niet in spreidstand. Ook mag de stof niet opkrullen in de knie holtes. Dan moet je echt nog even wachten. Op dit plaatje kun je goed zien wat de M houding in houd en wat het verschil is tussen een ergonomische draaghouding en een niet ergonomische draaghouding.

Ik draag mijn toddler het meeste op de rug. Hij en ik vinden dat het fijnste omdat ik dan geen hoofd in mijn nek heb bumpen de hele tijd en meneertje kan over mijn schouder meekijken.

Hoe je je kindje op de rug kan dragen zie je goed in dit filmpje.

Ook de toddler versie heeft zon handig vakje voor je sleutels, portemonnee,  doekjes o.i.d.

De brede heup band is iets waar ik erg van geniet. Je kunt een goed zitje maken voor je kindje zonder dat de bang mee krult. Dit klinkt heel erg vreemd maar doordat de buikband zo stevig en breed is krijg je deze vorm __/ en niet  alleen deze /. Je kindje zit dus echt en word niet tegen je aan gedrukt. Dit vind ik wel met de Rose and Rebellion soms. Die review zie je komende vrijdag.

Ook zijn de banden bij de toddler versie nog steeds lekker dik dus je krijgt geen last van snijdende banden.

Wat ik ook een plus vind zijn de elastiekjes aan het einde van de banden waardoor je de banden kan oprollen en daarmee kan vastzetten zodat je niet met enden band rond loopt.

Een echte aanrader!

Er zijn nog veel meer soorten en maten ergonomische soft structured carriers, ssc. Denk aan marcupi, ergo baby, Rose and rebellion en wompat. Dragers die niet ergonomisch zijn zijn o.a.; baby bjorn, stokke en cybex. Deze dragers zijn niet ergonomisch doordat het zitje te smal is, het rugpand hard en je je kindje met gezicht naar voren kan dragen. 

Carry your love!

Liefs, Amanda

Draagreview: Tula Baby

Toen we op zoek gingen naar een draagsysteem (lees toen ik obsessief het internet afzocht naar de perfecte ergonomische drager) kwam ik telkens uit bij de Tula. 

Dus na 100 verschillende printjes te hebben vergeleken besloot ik om de Tula Prepster aan te schaffen. Een supergave kleuren combinatie die zowel voor een jongen als een meisje geschikt is (mochten we ooit nog een kindje krijgen en dat een jongen zijn of bonuskindjes van het mannelijk geslacht mogen dragen). En ook een kleur en patroon waarbij manlief zich prettig voelt. Naast de Tula kochten we ook de babyinsert aangezien de Tula baby pas echt goed zit vanaf maat 68.

De Tula bestaat uit een band voor om je middel die je vast zet met een klik systeem. Tevens een rugpand en 2 schouderbanden. De schouderbanden zet je ook vast met een klik systeem. In de heupband is een vakje verwerkt. Handig om kleingeld, sleutels of je telefoon te bewaren (ook handig dat als je een Tula leent of uitleent dat je dan zorgt dat dat vakje leeg is. Lees: uit ervaring weet ik dat er nog wel eens wat in dat zakje blijft zitten en je dan in de supermarkt staat zonder pinpas in je portemonnee...). De schouderbanden zijn gevoerd en zeer comfortabel. Zelfs nu dochterlief de 12.5 kilo aantikt kan ik haar met gemak nog een paar uur achter elkaar dragen. De schouderbanden zijn verstelbaar evenals de heupband en het bandje waarmee je de schouderbladen op de rug vastklikt. 

Het verstellen gaat soepel maar ik heb nooit het idee dat het te soepel is waardoor het snel los kan schieten. Zorg altijd dat je kindje op de juiste hoogte zit. Dus dichtbij genoeg om een kusje op het hoofd te geven en de beentjes van knie tot knie ondersteund.

De Tula is goed te gebruiken vanaf maat 68 (heeft vooral ook met de lengte van de beentjes te maken. Tot ongeveer maat 92. Je kunt eventueel verbreders aanschaffen zodat je de Tula langer kunt gebruiken. Let dan wel opdat het rugpand nog lang genoeg is! Na de Tula Baby kun je een Tula Toddler aanschaffen.

 De babyinsert.

Laten we wel wezen de ideale M houding creëer je niet met deze insert. Maar het is een goed alternatief mits je de insert op de juiste manier gebruikt.

De insert bestaat uit een dikke onderkant een rugpand en een voorflap waar je, je kindje in vast maakt. Het vastmaken gebeurt met klittenband. Je plaatst de insert (met kind) in de tula en kantelt de onderkant van de insert een klein beetje. Zorg altijd dat er zo min mogelijk insert boven de Tula uitsteekt. 

Op de foto hiernaast zie je net het randje van de insert zitten.

Tula's zijn makkelijk verstelbaar. Manlief is 2 meter, ik niet bepaald... Doordat ze makkelijk verstellen is het aanpassen van de juiste maten van de ene persoon naar de andere persoon zo gedaan (al is dit aan de andere kant ook het beste excuus om 2 tula's aan te schaffen).

De banden waarmee je de Tula op maat stelt kun je oprollen zodat je niet met allemaal lange slierten loopt.

De Tula word geleverd met een slaapkapje (wat hier nooit wordt gebruikt en waarvan ik me afvraag of we het uberhaupt nog hebben...)

Tula's zijn supermakkelijk in de was en komen er hier altijd weer goed uit. Kleur blijft mooi evenals het materiaal.

Onze Tula zit tevens vol sleepydust :).

Suzan