Adem in, adem uit

Ook wij zijn weer begonnen met onze moestuin plannen. Dit jaar nog grootser op nog steeds kleine schaal. Met voor zaai pret, schimmelende AH potjes en een heuse vierkante meter tuin (waar we maar 3 vierkante meter van hebben zeg maar haha).

Maar waar ik het eerst over wil hebben is tuinieren met kinderen. Of zal ik het kleiner houden, met die van mij ;-) Ik heb echt hele leuke, slimme, leergierige en enthousiaste kinderen. En aan dat laatste is veel plezier te beleven maar je komt ook dikwijls in benauwde situaties. Zo ook tijdens het moestuinieren. Waar jij probeert te zaaien worden achter je alle gezaaide potjes weer omgekiept. Met gevolg dat je niet meer weet welk zaadje er in welk potje is verdwenen.

Onze zaailingen waren zo groot gegroeid dat we ze konden verspenen. Heel leuk want onze zaadjes waren massaal uitgegroeid tot mooie jonge plantjes en veel ook! Maar met twee jonge enthousiastelingen levert het verspenen enige stress op wanneer je voor je neus al deze fragiele jonge plantjes met vol enthousiasme uit de aarde worden getrokken. In 1 seconde zag ik mijn hele oogst, mijn moestuin opgaan in rook. Gelukkig bedacht ik me een seconde later dat ze heel graag wilde helpen heb ik ze een ander werkje gegeven. Potjes vullen met aarde en deze op schoteltjes zetten. Wat er gebeurde was dat ze het super vonden om de potjes te vullen en ik vervolgens de zaailingen heel voorzichtig uit hun kraambed kon wippen en over kon planten in een groter bedje. Onze baby plantjes mogen pas half mei naar buiten dus ze blijven nu nog even lekker in huis. Wat er ook gebeurde was dat het hele huis onder de aarde zat maar goed, beter een huis vol aarde dan een huis vol met zaailingen zeggen we maar ;-)

Ik wil jullie eerlijk zeggen dat ik het echt heel lastig vind om met 2 kinderen van net 3 en 1,5 jaar mijn moestuin te onderhouden. Ik vind het lastig dat alle potjes net zo snel worden leeggehaald als gevuld, dat alle zaden overal verdwijnen, dat mijn zaailingen met de grond gelijk worden gemaakt, dat er ook overal ook zandbak zand in verdwijnt en aarde in mijn bed ( de planten staan in mijn raamkozijn en als je samen slaapt dan word er nog weleens gejongleerd met planten bakken). Ik ben ook heel erg benieuwd hoe het met de plantjes gaat lopen wanneer de vierkante meter tuin is gevuld.. Of ik dan elke dag een bosje uitgetrokken tomaten krijg als cadeautje.

Misschien dat ik het wat losser kan laten, dat ik meer zen mag zijn hierin maar weetje, ik vind het echt leuk om te zaaien, te verspenen te tuinieren en laten we eerlijk zijn, als moeder heb je weinig tijd en ruimte om dingen echt vol overgave voor jezelf te doen, bijna alles word beïnvloed en overgenomen, mooi en logisch ook. Ik zou het echt niet willen missen maar ik wil dit stukje zo graag behouden dat ik het lastig vind om dit samen te doen met gevolg dat dit ook word overgenomen. 

Hebben jullie tips? Ik hoor ze graag!

Keep calm, and grow your veggies

Amanda